გლობალიზაცია და მიგრაციის პრობლემა სამხრეთ კავკასიაში

ანოტაცია

გლობალიზაცია დადებით მახასიათებლებთან და შესაძლელობებთან ერთად, გარკვეულ საფრთხეს წარმოადგენს მცირე ერებისთვის. გარდა იმისა, რომ ანტიგლობალისტებში ის სუვერენიტეტის და კულტურული იდენტობის დაკარგვის შიშს იწვევს, რიგ სახელმწიფოებში რადიკალურად ცვლის სოციალურ გარემოს. წინამდებარე სტატიაში სწორედ ერთ-ერთ ფაქტორზე, მიგრაციაზეა საუბარი, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების მაგალითზე. გლობალიზაციამ ფართო ასპარეზი მისცა ადამიანებს. ტექნოლოგიური პროგრესისა და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურების განვითარებამ, ასევე საზღვრების გადალახვის გამარტივებულმა წესმა, შესაძლებელი გახადა სამუშაოს მაძიებელთა გადინება ქვეყნებიდან. პრობლემა მდგომარეობს იმაში, რომ საქართველოდან, სომხეთიდან და აზერბაიჯანიდან უმეტესაც ეკონომიკურად და რეპროდუქტიულად აქტიური მოსახლეობა გადის ანუ ადამიანები, ვინც უნდა შექმნას სახელმწიფოსთვის დოვლათი და დემოგრაფიული სტაბილურბა. „ტვინების გადინების“ სახელით ცნობილი მოვლენა ნიშნავს, რომ ქვეყანა კარგავს მაღალკვალიფიციური სპეციალისტების ბაზას. ყველა ზემოჩამოთვლილი მიზეზი კი იწვვს ერის დაბერებას.

გამოიკვეთა, რომ საერთაშორისო ემიგრაცია შეუქცევადი პროცესი გახდა. საქართველოს, სომხეთისა და აზერბაიჯანის შემთხვევაში მიგრაციულ პროცესებზე ერთნაირი ფაქტორები არ მოქმედებს და ქვეყებს სხვადასხვა პოლიტიკა აქვთ სტატისტიკის წარმოებისა და პრობლემასთან გამკლავების კუთხითაც.